P.S. Mozart

Programma:
W.A.Mozart – Ouverture uit La Finta Semplice KV 51
W.A.Mozart – Pianoconcert KV 488 no 23
W.A.Mozart – Symfonie KV 550 no 40

Concert:
Zondagmiddag 16 december om 15.00 uur in het Muziekcentrum van de Omroep, Hilversum

Conversatie in de coulissen van de concertzaal:
P.S.Mozart: wat een gekke titel. Het is toch W.A.Mozart?
Pssst, stil! Ze gaan nu spelen.
Mozart, alleen maar Mozart?
Ja, het Pianoconcert en de 40e Symfonie.
Aha, dus de P is van pianoconcert en de S van Symfonie?
Zou je kunnen zeggen, maar feit is dat het wel een geslaagd programma is.
Of zou het een postscript zijn?
Twee bekende werken, heerlijk in het gehoor.
En wie speelt de pianosolo?
Anne Brackman: een aanstormend pianotalent. Nog maar 22 jaar en nu al een veelgevraagd pianiste.
Oh, ik dacht dat ik haar een keer op tv heb gezien in een muziek concours als fluitiste?
Klopt, kan ze ook! Lees hier maar haar biografie:

Anne Brackman (1995) begon op haar derde jaar met fluitlessen bij haar moeder Josine Brackman-Pijnacker Hordijk en op zesjarige leeftijd met pianolessen bij haar oma Frieda Brackman-Hoogerwerf. Anne studeerde piano bij Frank van de Laar aan het Conservatorium van Amsterdam, waar ze haar bachelors diploma haalde in 2017. Sinds oktober 2017 studeert zij piano bij Prof. Christopher Hinterhuber aan de Universität für Musik und darstellende Kunst Wien.
Anne won prijzen bij verschillende concoursen, o.a. het Benelux Fluitconcours (2004), de Rotterdamse Piano Driedaagse (2005), het Nationaal Concours van de Stichting Jong Muziektalent Nederland en het Prinses Christina Concours (2012). In 2010 was Anne finaliste voor de Eurovision Young Musicians competitie en soleerde zij met Holland Symfonia o.l.v. Otto Tausk tijdens de Avond van de Jonge Musicus (fluit). In 2013 soleerde zij als fluitiste met Domestica Rotterdam. In 2014 ontving Anne de A.A. Bredius Foundation Prijs tijdens de International Piano Competition For Young Musicians. Als viool-piano duo met violist Shin Sihan won zij de Dutch Classical Talent Award 2017. In de aanloop daarnaartoe maakte het duo Sihan & Brackman een tournee langs elf grote concertpodia in Nederland.
Anne treedt op als fluitist en pianist. Als een vast viool-piano duo treedt zij geregeld op met violist Shin Sihan. Samen met violist Tim Brackman en cellist Kalle de Bie vormt zij het Brackman Trio.

Pianoconcert nr. 23 in A majeur, KV 488
Het 23e pianoconcert dat in een zonnige toonaard (A-groot) staat, is niet alleen het bekendste, maar ook het populairste van zijn 27 pianoconcerten. Een onbekommerd licht lopend werk zonder diepere achtergronden. Dat blijkt meteen uit het eerste thema. Pas aan het eind van het eerste deel lijkt in het tweede thema even een wolkje voor de zon te verschijnen, maar met een leuke variatie poetst de solist dat gauw weg. Het langzame deel, een adagio in de zelden gebruikte toonaard fis klein, is uiterst bekoorlijk. Het thema is een en al eenvoud, bevalligheid en teerheid en herinnert sterk aan het langzame deel van de veel vroeger ontstane pianosonate in F KV 280. De finale biedt weer veel vrolijkheid.

40e Symfonie – KV 550
De betreffende zomer waarin Mozart zijn 40e symfonie schreef was niet de vrolijkste tijd van zijn leven. In het voorjaar verloor hij één van zijn kinderen, zijn vrouw was ziek en zijn eigen gezondheid liet ook te wensen over. Hij had nauwelijks werk en moest vanwege schulden met zijn gezin verhuizen naar een buitenwijk van Wenen. Er is veel discussie over de vraag waarom hij de stukken heeft geschreven, het leek namelijk dat hij hier geen specifieke reden voor had. Iets wat in die tijd niet gebruikelijk was: men schreef altijd in opdracht. De romantische versie is dat hij schreef uit pure passie en wilskracht: de stukken waren niet besteld of gefinancierd. Uit brieven van Mozart valt echter af te leiden dat er een concertreeks aankwam waar de stukken mogelijk opgevoerd zouden gaan worden.

Mozart bewijst met zijn 40e symfonie dat muziek in mineur niet per se droevig of zwaar hoeft te klinken. Gedurende het gehele stuk is er een strijd gaande tussen opgewektheid en mineur-stemming, daarnaast is het voor het orkest een zeer uitdagend stuk om te spelen.

De symfonie bestaat uit vier delen. Het eerste thema van de symfonie is alom bekend. Al is het maar omdat de mobieletelefoonindustrie het tot een van de standaard-ringtones heeft gemaakt.

De overige drie delen zijn minder bekende maar daarom niet minder prachtig: ze zijn het zeer de moeite waard om te beluisterd te worden. Het tweede deel, andante, is deels melancholiek, deels optimistisch, maar heeft geen duidelijk overheersende stemming. Duidelijk is wel dat het krachtige emoties bevat. Ook het menuet heeft iets melancholisch over zich, hoewel het trio even wat vrolijkheid door laat schemeren. De allegro assai finale is stormachtig, en net als in het menuet, is ook hier een sprankje zonnigheid te vinden.

Ouverture La Finta Semplice
La Finta Semplice (“De geveinsde eenvoud”) is een opera buffa in drie bedrijven. De inhoud van het libretto is een luchtige klucht die zich aan het einde van de 18e eeuw in Cremona afspeelt. Een kapitein is verliefd, maar de broers van zijn geliefde dreigen roet in het eten te gooien. En dat niet alleen. Er is ook gevaar dat de kostbare familiejuwelen worden verdonkeremaand. Maar…..eind goed al goed: de geliefden krijgen elkaar en de schuldigen worden gestraft.
De ouverture voor deze opera wordt niet vaak uitgevoerd, maar onterecht. Oordeelt u zelf maar!