nako_2016_najaar_e_flyerHet Naardens Kamerorkest speelde op 26 en 27 november op de vertrouwde locaties in Hilversum en Amsterdam. Het thema was Grenzeloos. Bijzonder was het fagotconcert van Rossini met Remko Edelaar als solist. Verder werd Schuberts lieflijke Ouverture ‘Im Italienischen Stile’ en de prachtige ‘ Schotse Symfonie’ van Mendelssohn uitgevoerd.

 

 

Toelichting:
In deze tijd waarin de grenzen ontvluchten het gesprek van de dag is, blikken wij bij dit concert terug op drie componisten voor wie Europa grenzeloos was. Terwijl (de vaak in financiële nood verkerende) Schubert grotendeels zijn leven doorbracht in Wenen, reisden Rossini en Mendelssohn (beiden welgesteld) door Europa om inspiratie op te doen en om hun muziek over de grenzen te brengen.

06schubert

 

 

Schubert – Ouverture ‘Im Italienischen Stile’ in D gr. (1817)
In 1818 vond in het Gasthof “Zum Römischen Kaiser” te Wenen de eerste uitvoering plaats van de Ouverture ‘Im Italienischen Stile’. Schubert krijgt goede kritieken van de gevreesde Weense muziekcritici. Vreemd genoeg is hij in deze tijd meer bekend door zijn orkestwerken dan door zijn talloze liederen. Tegelijkertijd is ook Rossini zeer geliefd in Wenen vanwege zijn opera’s. Zeer waarschijnlijk heeft Schubert zich door hem laten inspireren in zijn Ouverture in Italiaanse stijl.

 

 

rossiniRossini – Fagotconcert
Een fagotconcert van Rossini?! Jazeker, de illustere Italiaan schreef niet alleen uitbundige opera’s vol coloratuur en vuurwerk. En nu 2016 het jaar van de fagot is, waarin de schoonheid van de fagotklank al menige keren te horen is geweest (o.a. afgelopen Holland Festival), staat ook bij ons de fagot in dit concert centraal.

Rossini schreef het fagotconcert tussen 1845 en 1848 voor Nazareno Gatti, een van de beroemdste fagottisten in die tijd in Bologna. Hij bestempelde zijn fagotconcert grappig genoeg als ‘experimenteel’, maar het is wat je van Rossini verwacht: uiterst aangename muziek.
Op zijn 31e verliet Rossini Italië regelmatig voor Londen en Parijs, waar hij nog meer opera’s schreef en toen werd het stil. In de laatste veertig jaar van zijn leven heeft hij geen enkele opera meer geschreven. Wel kamermuziek die tijdens de vele diners voor elite werd uitgevoerd.  Zijn succes maakte hem puissant rijk.

edelaar-remko-1

 

Remko Edelaar speelt de fagotsolo. Hij studeerde fagot aan het Koninklijk Conservatorium bij Johan Steinmann en volgde meerdere masterclasses o.a. bij S. Azzolini en D. Damiano.
Remko was vele malen solist bij verschillende gezelschappen o.a. het JeugdOrkest Nederland, de Nederlandse Opera en in juni 2007 bij het Nederlands Kamerorkest.
Remko is solofagottist van het Nederlands Philharmonisch Orkest en lid van het Asko-ensemble, Wendingen Ensemble en maakt sinds de oprichting in 1997 deel uit van het Farkas Quintet Amsterdam. Met deze ensembles maakte hij meerdere opnames, o.a. de sonate voor fagot solo van Willem Frederik Bon. Ook was hij reeds meerdere malen te gast op het Orlando Festival.

Mendelssohn_Bartholdy

 

Mendelssohn – Symfonie nr.3 in a opus 56 ‘ Schotse Symfonie’
Felix Mendelssohn-Bartholdy (1809-1847) vertoefde vaak op de Britse eilanden. Zijn bezoek aan Schotland maakte diepe indruk op hem. Het landschap inspireerde hem niet alleen tot de Hebriden ouverture, maar ook tot zijn omvangrijkste symfonie. In hoeverre hij hierin de Schotse natuur, het Schotse klimaat en de Schotse mentaliteit heeft weten uit te drukken, moet de bereisde luisteraar zelf maar uitmaken.

Wel is zeker dat Mendelssohn tijdens het componeren werd beïnvloed door het mistroostige weer en  de sfeer rond paleis Holyrood en meer in het bijzonder de resten van de vernielde kapel, wat hem deed denken aan het droeve lot van de Schotse koningin Mary. In een brief naar huis schreef hij: “Er groeit veel gras en klimop in en aan het beschadigde altaar waar Maria tot koningin van Schotland werd gekroond. Alles is daar in stukken gebroken, vermolmd en het wordt door een heldere hemel belicht. Ik geloof dat ik daar vandaag het begin van mijn Schotse symfonie heb gevonden”.

Pas na een pauze van tien jaar nam de componist de draad van de Derde symfonie weer op en hij voltooide het werk het voorjaar daarop. De eerste uitvoering vond 3 maart 1842 plaats in het Leipzigse Gewandhaus. Vervolgens bracht hij weer wat wijzigingen aan voordat hij het werk meenam naar Londen waar het werk 30 juni 1843 onder zijn leiding in de Philharmonic Society werd uitgevoerd, blijkbaar nog steeds als een provisorische versie; hij droeg het werk op aan twee nieuwe vrienden: koningin Victoria en haar echtgenoot prins Albert.

Mendelssohn had geen speciaal ‘programma’ voor deze symfonie, maar gaf in de partituur wel de volgende aanwijzingen: “De afzonderlijke delen van deze symfonie moeten meteen op elkaar volgen en niet door de gangbare langere onderbrekingen van elkaar worden gescheiden.”

Deel dit bericht!